Lintjesregen in Zoetermeer

Tijdens de ‘Lintjesregen’ op vrijdag 26 april ontvingen veertien Zoetermeerders een Koninklijke Onderscheiding voor hun vaak belangeloze inzet voor de medemens en de maatschappij.

Burgemeester Aptroot reikte vandaag de onderscheidingen uit in het Stadstheater.

Tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau zijn benoemd: de heer A.B. Baak, de heer F.A. Blankespoor, de heer H.M.A. Coebergh, de heer J.D. Van Genderen, de heer S. Hira, de heer E.G.T.M. Jacobs, de heer G. Jansen, mevrouw S. Kruik, de heer J.H.L. Nieuwlaat, de heer J.G. Smit, de heer A. Teer, mevrouw M.E. Vijverberg- Kalkema, de heer W. Wenning.

Tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau is benoemd: de heer B.W.M. Wigman.

(klik op de afbeelding voor een vergroting)

De tekst van de speech van burgemeester Aptroot kunt u nalezen:

Dames en heren,

Een dag zit soms vol verrassingen. Denk maar eens aan de mensen die u vanmorgen in de buurt van dit theater passeerde. Het zou het me niet verbazen als zij verbaasd opkeken. Zij vroegen zich waarschijnlijk af waarom iedereen zo mooi gekleed, op nota bene een vrij-dag-och-tend hiernaartoe ging. Of neem uzelf. U heeft enigszins een idee wat er gaat gebeuren. Maar helemaal precies weet u het niet. Ik kan ook de spotlights op onze eregasten áchter mij richten. Het zijn veertien kanjers, met hun partner of iemand anders die ze dierbaar is. Voor u is de verrassing misschien nog wel het állergrootst. Wat staat u te wachten? Ik sluit niet uit dat sommigen van u vanmorgen bij het ontbijt nog geen flauw benul hadden dat ze nu op dit podium zouden zitten. Met een smoesje bent u misschien wel naar dit theater gelokt. Ah, ziet u wel. Volgens mij zie ik enkelen van u knikken.

Achter uw rug zal de afgelopen periode veel geheim zijn gehouden. Het hoort bij de mooie én leuke tradities van deze, zoals dat officieel heet, ‘Algemene Gelegenheid’.

Maar iedereen kent deze jaarlijkse bijeenkomst als, inderdaad, “de Lintjesregen”. De werkdag vóór Koningsdag heeft deze plaats. Overal in ons land worden vandaag mensen in het zonnetje gezet op grond van hun bijzondere en waardevolle inspanningen voor onze maatschappij. Net als in andere jaren is – natuurlijk – ook Zoetermeer goed vertegenwoordigd. Ik heb deze plechtigheid al een aantal keren mogen meemaken.

Maar ook voor mij blijft dit een bijzondere dag waarbij ik in het “complot” zit, mag bijdragen aan áángename verrassingen. Al vrij kort na de jaarlijkse lintjesregen begint de voorbereiding van de lintjesregen van het volgende jaar. Elk jaar wordt hard gewerkt om te organiseren dat wij bijzondere plaatsgenoten mogen huldigen. En elk jaar, als de informatie is verzameld, lees ik met veel plezier waaraan ónze deelnemers aan de Lintjesregen dit te danken hebben.

U mag best weten dat ik er steevast van onder de indruk ben. Dat is ook nu het geval. U kunt van mij aannemen dat achter mij veertien fantastische stadsgenoten zitten. Allen doen ze vrijwilligerswerk. Allen zetten ze zich in voor anderen. Op welke wijze dat is, vertel ik u straks. Dat is, om bij mijn thema te blijven, nog even… ja precies, een verrassing. Eerst wil ik met u het spoorboekje van vanochtend doornemen. Onze eregasten komen één voor één aan de beurt. Tot iedere vrouw of man die wordt gedecoreerd zal ik afzonderlijk het woord richten. Daarna mag zij of hij, in het gezelschap van degene die is meegekomen, naar voren komen.

Uit naam van Zijne Majesteit de Koning speld ik dan de onderscheiding op en poseren we voor de fotograaf. En daarna is er volop gelegenheid om in de foyer onze kersverse gedecoreerden te feliciteren. Met veel plezier bieden we u hierbij iets te drinken aan. Ook wil ik dan graag met u een toost uitbrengen op onze Koning die morgen zijn 52ste verjaardag viert. Heeft u het allemaal goed onthouden? Maakt u zich geen zorgen. Elk jaar is het tot nog toe goed gegaan. Ik heb vaker met dit bijltje gehakt en loods u er wel doorheen.

Als Zoetermeerders onder elkaar komt dit best in orde. De “podiumzitters” zou ik willen vragen “bent u er klaar voor?”. Het is indrukwekkend om u te zien zitten. Allen bent u op een bijzondere wijze en gedurende een groot aantal jaren actief. Ieder van u heeft een eigen verhaal.

Mijnheer Baak, vindt u het goed als ik bij u begin? Dat is overigens makkelijker gezegd dan gedaan, want wat zal ik dan als eerste noemen? Neem de Christelijke Zang- en Oratoriumvereniging Cantate Deo. In 1978 meldde u zich aan om als tenor dit gezaghebbende koor te ondersteunen. Maar het bleef niet bij alleen een vocale bijdrage.

Want begin jaren tachtig trad u gedurende anderhalf jaar op als voorzitter, tien jaar later bent u ook korte tijd secretaris geweest. U werkte bij Shell en u heeft ook in het buitenland gewoond. Maar in 1995 ging u met pensioen, wat het mogelijk maakte om er bij Cantate Deo eens goed de schouders onder te zetten. Twaalf jaar lang vervulde u vanaf 1997 de rol van penningmeester. U zag kans om het koor door een, zoals dat heet, ‘financieel moeilijke periode’ te loodsen. U ging ook helpen met het maken van de mooi verzorgde programmaboekjes en het ontwerpen en laten drukken van de affiches en flyers voor de concerten.

U richtte zich bovendien op het werven van fondsen, donateurs en sponsors én u contracteerde solisten en begeleidingsorkesten. Tien jaar lang, van 1998 tot 2008, schreef u ook artikelen voor, en verzorgde u de samenstelling ván het maandelijkse personeelsblad van Shell. ‘Voeks’, is daarvan de titel. Voeks?, dacht ik eerst. Maar het betekent Vereniging van Oud-Employés der Koninklijke Shell Nederland. Ook de kerk heeft altijd op u kunnen rekenen. Al eind jaren zestig was u enkele jaren ouderling voor de Gereformeerde Kerk in Voorburg. En van 2007 tot 2015 bekleedde u dezelfde functie binnen de Protestantse Wijkgemeente Zoetermeer-Noord. Onder meer hielp u vrijwel dagelijks met de grondige verbouwing van de Ichthuskerk. Tenslotte wil ik noemen dat u bij toerbeurt en sinds 2013 op het orgel of de piano de kerkdiensten begeleidt.

Dit bent u ook gaan doen bij diensten in de verpleeghuizen Vivaldi, Monteverdi en Buytenhage en het Inloophuis Rokkeveen. U staat bekend als een enthousiaste, betrokken, energieke en trouwe vrijwilliger. Daar is grote waardering voor. Op een wel heel bijzondere wijze wordt dit nog eens onderstreept. Want meneer Baak, het is mij een eer en een genoegen te kunnen zeggen dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd om u te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Ik feliciteer u van harte met deze Koninklijke onderscheiding die ik u nu graag wil uitreiken.

Mijnheer Blankespoor, dan kom ik bij u. Ik kan me voorstellen dat u bij mijn toelichting op de activiteiten van de heer Baak veel bekends voorbij hoorde komen. Ook u zet zich immers volop in voor de Protestantse Wijkgemeente Zoetermeer-Noord. In 2006 trad u toe tot de Wijkraad voor Kerkrentmeesters en sinds tien jaar neemt u de functie van secretaris voor uw rekening. Het is een taak die sowieso niet moet worden onderschat. Bovendien heeft u zich het afgelopen jaar ook nog eens verdiept in de ins en outs van de nieuwe privacywetgeving. Dat is niet het eenvoudigste onderwerp – en dan druk ik me voorzichtig uit.

Voor de kerk zet u zich ook volop in voor de jaarlijkse Actie Kerkbalans. En net als meneer Baak was u lid van het klusteam van de Ichthuskerk. Met name van uw deskundigheid op het gebied van de elektrotechniek en het aansluiten van beeld- en geluidsapparatuur is dankbaar gebruikgemaakt.

U dacht ook volop mee bij de keuze voor een nieuw kerkorgel én u bent degene bij wie als eerste de meldingen van het alarmsysteem binnenkomen. U springt dan op de fiets om polshoogte te nemen en… om doorgaans opgelucht vast te stellen dat het vals alarm is. Maar je kunt natuurlijk geen risico’s nemen. Gedurende inmiddels drie jaar helpt u ook als bezorger van de maaltijdservice van Palet Welzijn. U treedt bovendien op als vraagbaak voor de leden van de gemeentelijke computervereniging Digital in Den Haag. Al vanaf de oprichting in 1987 helpt u als bestuurslid. Ook verzorgt u de ledenadministratie en de redactie van het clubblad. U kunt gerust een manusje van alles worden genoemd. Want ik mag natuurlijk uw vrijwilligerswerk sinds begin 2012 bij de Haagse stichting Voorall niet vergeten te noemen. Deze organisatie zet zich in voor personen met een beperking.

Als voorzitter van de projectgroep Verkeer en Openbare Ruimte overlegt u met ontwerpers, ambtenaren en anderen om ervoor te zorgen dat ook blinden en slechtzienden, rolstoelgebruikers en mensen die slecht ter been zijn hun weg in Den Haag kunnen vinden. Of het nu gaat om de herinrichting van de binnenstad, de vernieuwing van Scheveningen en Kijkduin, de inrichting van de Haagse raadzaal, de halteplaatsen van de regiotaxi of de rateltikkers bij verkeerslichten – namens Voorall denkt en praat u er volop over mee. ‘Op Fred Blankespoor wordt nooit tevergeefs een beroep gedaan,’ las ik in één van de toelichtingen die over u zijn geschreven.

Het voorgaande maakte meer dan duidelijk dat het klopt als een bus. Daarom is het mij een eer en een genoegen om ook u te kunnen zeggen dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd u te benoemen tot lid in de Orde van Oranje-Nassau. Ik feliciteer u van harte met deze onderscheiding die ik u nu graag wil uitreiken.

Mijnheer Coebergh, ook over de rol die u vervult, las ik mooie woorden. En ook dít is zeer waardevol omdat uw vrijwilligerswerk van grote persóónlijke betekenis is – niet alleen voor de mensen met wie u te maken heeft, maar óók, en in niet geringe mate, voor hun omgeving. Al sinds 1994 zet u zich in voor de AA, de Anonieme Alcoholisten, in Zoetermeer en omstreken. Deze werkt met twee groepen met heel treffende namen, namelijk ‘De eerste stap’ en ‘Niet morgen, maar nu!’ Deze titels maken duidelijk hoe belangrijk het is om, als het aan de orde is, werk te maken van de aanpak van deze verslaving. De naam zegt het al: stel het niet uit. Want alcoholisme is een monster dat veel narigheid en verdriet aanricht. Zelf treedt u op als voorzitter van ‘Niet morgen, maar nu!’. U wordt ook gezien als sleutelfiguur.

Al een kwart eeuw bent u één van de actievelingen achter de schermen.

U was volop betrokken bij de – succesvolle – inspanningen om twee ruimtes te krijgen voor de bijeenkomsten op maandag- en woensdagavond. Ook kreeg u voor elkaar dat de gemeente bereid was een tegemoetkoming in de huur te verstrekken. Namens de afdeling Zoetermeer woont u de regiodagen, regiovergaderingen en de jaarlijkse conventie van de AA bij. Bovendien gaf u voorlichting op middelbare scholen. Met andere vrijwilligers deed u dit ook in de gevangenissen in deze stad, Alphen aan de Rijn, Rotterdam en Capelle aan de IJssel. Altijd toont u zich bereid om deelnemers te steunen en te begeleiden. Met raad en daad. Ik begreep dat u al tientallen personen door de eerste, lastige periode heeft weten te slepen. Niet altijd lukt het. Het is een moeilijk proces. Maar daar laat u zich nooit door uit het veld slaan.

Iemand schreef dat het fijn is om te weten dat er een vriend is die, en ik citeer, ‘je in goede en slechte tijden helpt’. Dat gaat, u raadt het al, over u. In een andere brief staat dat u ‘hart heeft voor de mensen’. Uw inzet wordt erg gewaardeerd. Daarom kan ik ook u vertellen dat het mij een eer en een genoegen is te kunnen zeggen dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd om u te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Ik feliciteer u van harte met deze Koninklijke onderscheiding die ik nu graag wil uitreiken.

Mijnheer Van Genderen, bij het lezen van uw staat van dienst krabde ik me achter de oren. U lijkt echt onvermoeibaar te zijn. Als jongen van nog pas zestien jaar oud zette u al uw eerste schreden op het vrijwilligerspad. Dat was medio jaren negentig voor de YMCA Wassenaar. YMCA staat voor Young Men’s Christian Association.

U ging helpen met het zomerkamp waaraan u zelf, als kind, een aantal keren had deelgenomen. Ook bij andere activiteiten kon de YMCA voortaan op uw hulp rekenen.

Na een aantal jaren volgde de overstap naar de functie van coördinator van één van de twee zomerkampen van YMCA Schilderskwartier. Het betekende dat u de eindverantwoordelijkheid droeg. Toen al had u veel in uw mars. In 2013 leidde dit ertoe dat u werk ging maken van de oprichting van YMCA Zoetermeer. Als voorzitter van deze afdeling staat tenminste één ding voor u voorop: álle kinderen moeten kunnen meedoen.

U bent nog altijd volop betrokken bij het zomerkamp en vorig jaar nam u het initiatief tot een leuke huttenbouwweek. Dankzij de hulp van liefst veertig medevrijwilligers hebben vele kinderen hierbij de tijd van hun leven gehad. Het YMCA-werk leidde er ook toe dat u een zeer actieve rol vervult binnen de organisatie van de Avondvierdaagse Zoetermeer. Dat is sinds het vertrek in 2015 van een groep die jaren betrokken was bij de organisatie. U wilde voorkomen dat dit prachtevenement daardoor verloren zou gaan en stak met enkele anderen de helpende hand toe. En dan heb ik het nog niet eens gehad over uw bestuurswerk voor de stichting Centraal Fonds Clubgebouwen YMCA én uw verdiensten voor muziekvereniging Harpe Davids. U begon als tienjarig ventje als hoornist bij het jeugdorkest van de harmonie.

In latere jaren ging u optreden als contactpersoon en u hielp volop mee met het opzetten van de zogeheten MusicKids en een jeugdafdeling. Ook was u manager van het showkorps en schreef u voor het clubblad. Van 1994 tot 2015 zette u zich voor Harpe Davids in. Daarna stapte u over naar de feestkapellen De Blaasbalgen en de Blaasknarren uit Leidschendam. Dat is natuurlijk heel andere koek. Hoewel, als vrijwilliger draait u ook daar, om bij de kern van vandaag te blijven, volop uw partijtjes mee.

Uw leven staat in het teken van het vrijwilligerswerk dat u, laten we dat niet vergeten, doet naast uw drukke baan. Voor velen bent u met uw hulp en inzet van grote betekenis. Daarom is het mij een eer en een genoegen ook ú te zeggen dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd om u te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Van harte gefeliciteerd!

Dames en heren, ik kan me voorstellen dat u zich inmiddels begint af te vragen hoe ik aan mijn bureau zat bij d voorbereiding voor vandaag, de lintjesregen. Want krabde ik me bij meneer Van Genderen al achter de oren, daarna begon het me te duizelen. Dat was toen ik de staat van dienst doornam van u, mijnheer Hira. Het is ongekend bij hoeveel organisaties u zich inzet als vrijwilliger. In alle gevallen is dit omdat u iets wilt doen, omdat u iets wilt betekenen voor anderen. Het heeft ervoor gezorgd dat u tot de bekende gezichten van de Hindoestaanse gemeenschap in Zoetermeer behoort. Zo behoort u tot de oprichters en was u bestuurslid van de vereniging Shri Sanatan Dharm Sabha Zoetermeer.

Al sinds 1993 kan deze organisatie die uiteenlopende culturele activiteiten organiseert op u rekenen. Daarnaast was u secretaris en bent u voorzitter van de Stichting Sociaal Culturele Activiteiten Zoetermeer. Ook deze is hindoestaans, maar probeert tegelijkertijd álle Zoetermeerders te bereiken. Dit gebeurt bijvoorbeeld via sportdagen, muziekavonden en kookworkshops; de heerlijke Surinaamse keuken staat dan centraal. Daarnaast treedt u voor enkele organisaties op als chauffeur. U brengt en haalt u met een bus de ouderen die bijvoorbeeld het dagactiviteitencentrum bij WZH Oosterheem willen bezoeken. Zelfs heeft u op persoonlijke titel voor de ouderen nog een extra vervoersdienst naar de voor hen zo belangrijke hindoetempel opgezet. Sinds 2015 helpt u bovendien met het maaltijdproject voor hindoestaanse ouderen van de stichting MeerSewa. Of het nu gaat om het serveren van de gerechten, het opruimen of de afwas – er kan altijd op u worden gerekend.

Alsof het allemaal niet genoeg is – het ging mij duizelen, weet u nog? – zet u zich ook in voor de folkloristische muziekgroep Basant Bahaar Chautaal Samaadj Zoetermeer. Deze is onder meer betrokken bij de jaarlijkse Holika-verbranding in het Van Tuylpark. Het is de traditionele viering van de overwinning van het goede op het kwade. U verleent allerlei hand- en spandiensten en ook in dit geval draagt u uit dat álle Zoetermeerders welkom zijn. U bent een echte bruggenbouwer. En wat voor eentje!

Het is mij dan ook een eer en een genoegen te kunnen zeggen dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd om u te benoemen tot Lid in de Oranje-Nassau.

Ik feliciteer u van harte met deze Koninklijke onderscheiding die ik u nu graag wil uitreiken.

Mijnheer Jacobs, hardlopen is een fijne sport. Dat hoef ik u niet te vertellen. Niet alleen bent u zelf een groot liefhebber, ook zet u zich al meer dan twintig jaar in om er ook anderen veel plezier aan te laten beleven. Vanaf 1996 was u één van de trainers van de hardloopvereniging Road Runners in onze stad. Twee à drie keer per week nam u diverse groepen onder uw hoede. Ook de absolute beginners wisten zich verzekerd van uw enthousiaste begeleiding. Als vrijwilliger was u daarnaast coördinator en coach van een groep trainers. U draaide bovendien uw hand niet om voor het maken van allerlei schema’s waarop was te zien welke Road Runner waar werd verwacht. Je vraagt je zelfs af of u zélf nog wel tijd had om te sporten, want u organiseerde al heel veel edities van de 3 Plassenloop. Daarnaast zette u een groot aantal columns voor het clubblad Roadie op uw naam. Vele daarvan schreef u onder de kop: ‘Waar doe ik het voor’.

Ja, meneer Jacobs, waar dóét u het voor? Ik weet het antwoord wel. Het heeft alles te maken met uw liefde, met uw pássie voor de sport. U vindt het fijn als u anderen hetzelfde plezier kunt bezorgen. Vanaf september 2016 doet u het wat rustiger aan bij de Road Runners. Hoewel… Met veel enthousiasme helpt u nog altijd met de organisatie van de 3 Plassenloop en bent u vrijwilliger bij de Geuzenloop en de Noord-Aa Polderloop. Kleine groepjes lopers die willen trainen voor een marathon, kunnen eveneens op u rekenen. En ook bij atletiekvereniging Ilion weten ze wie Ed Jacobs is. Al sinds 1998 treedt u op als jurylid bij wedstrijden. Alsof dit niet genoeg is, helpt u ook als scheidsrechter bij een van de grootste wegatletiekevenementen van Zoetermeer: de Klaverbladloop. Ik doe het u allemaal niet na.

Wel kan ik u zeggen dat ik het fantastisch vind dat u op zo’n gezonde wijze invulling geeft aan het vrijwilliger-zijn. Velen doet u hiermee een enorm plezier. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik ook u kan zeggen dat het mij een eer en een genoegen is om hier bekend te maken dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd om u te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Ik feliciteer u met deze Koninklijke onderscheiding die ik nu graag wil uitreiken.

Mijnheer Jansen, ook over u is een heel bijzonder verhaal te vertellen. Want u bent of u was druk doende om op te schrijven wat u tijdens uw leven zoal heeft meegemaakt. En dit maakte duidelijk dat 2019 een heel bijzonder jaar mag worden genoemd. Niet alleen bent u vijftig jaar getrouwd en vierde u vorige maand uw zeventigste verjaardag, ook doet u al veertig jaar vrijwilligerswerk. Het zijn alle prachtige mijlpalen waarmee ik – en ongetwijfeld ook het publiek in de zaal – u van harte wil feliciteren. Bij uw vrijwilligerswerk wil ik nog wat langer stilstaan. In 1979 verhuisde u van Utrecht naar Den Haag en werd u actief voor de hervormde Exoduskerk aan de Beresteinlaan. Al vrij snel volgde uw bevestiging als ouderling-kerkvoogd en bent u gekozen tot voorzitter van de wijkraad van kerkvoogden. Medio jaren tachtig vestigde u zich met uw gezin in Zoetermeer.

U zat niet alleen een aantal jaren in de medezeggenschapsraad van de school van uw kinderen, ook de kerk kon weer op u rekenen. Een groot aantal functies nam u voor uw rekening. Diaken, scriba, net als in Den Haag weer ouderling-kerkvoogd, lid van het College van Kerkrentmeesters… Als coördinator waakt u ook over het beheer van alle kerkgebouwen van de Protestantse Gemeente Zoetermeer. En u trad op als voorzitter van de werkgroep die nog maar kort geleden werk maakte van de aanschaf van een nieuw orgel en een nieuwe piano voor de Ichthuskerk. De Ichthuskerk is deze ochtend al vaker genoemd. Dit in verband met de grootschalige verbouwing van een jaar of vijf geleden. U hielp als coördinator van de meer dan vijftig vrijwilligers. Deze rol vervult u sindsdien ook bij de onderhoudsgroep die na het voltooien van de klus is opgericht. U treedt bovendien op als plaatsvervangend beheerder én als de man die verantwoordelijk is voor de catering.

De Ichthuskerk kende van 1993 tot 2006 ook een eigen cantorij. En, het zal in deze zaal niemand meer verbazen, ook in dit geval wist u van wanten: u behoorde tot de oprichters en u trad op als voorzitter. Van een andere orde, maar eveneens heel waardevol zijn uw activiteiten voor de wijk waar u woont. Met andere gepensioneerden – ‘pensionado’s’ – helpt u al een aantal jaren elke maand met het groenonderhoud en het opruimen van zwerfvuil. Ook dat is volgens mij niet alleen een heel nuttige maar ook een hele gezellige club. Al veertig jaar zet u zich in. En daarom behoort ook ú vandaag tot onze eregasten.

En kan ik ook ú zeggen dat het mij een eer en een genoegen is om uit te spreken dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd om u te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Ik feliciteer u van harte met deze onderscheiding die ik u graag wil uitreiken.

Mevrouw Kruik, wie weleens in cultuurcentrum De Boerderij komt, weet ongetwijfeld wie u bent. Dat kan haast niet anders. Al meer dan dertig jaar helpt u als vrijwilliger. Hierbij neemt u bovendien een taak voor uw rekening die u steevast en haast automatisch in contact brengt met een groot aantal bezoekers: u assisteert achter de kassa en maakt deel uit van het team dat de consumptiemunten verkoopt. Op deze wijze draagt u uw steentje bij aan het zo goed mogelijk laten verlopen van een avond. Het is aan u wel besteed. U bent vriendelijk, betrokken en – en dat is voor iemand die achter de kassa zit nog eens éxtra belangrijk – zeer betrouwbaar. Tegelijkertijd bent u de bescheidenheid zelve. U beschouwt het zelfs als iets vanzelfsprekends dat u uw steentje bijdraagt. Dat verdient lof en waardering. Want het is nogal wat, als iemand zich gedurende zo’n lange tijd inzet.

Hier komt bij dat De Boerderij een wat tumultueuze periode heeft gekend. Dat had te maken met de verhuizing in 1998 naar het huidige gebouw. Op die nieuwe locatie was het wennen. Een deel van de vrijwilligers hield het voor gezien. Het was vóór mijn komst naar Zoetermeer, dus de details zijn mij niet bekend. Maar u maakte het van dichtbij mee én u besloot De Boerderij trouw te blijven. In 2013 was u bovendien nauw betrokken bij een evenement dat het karakter kreeg van een gezellige en geslaagde reünie. Veel oud-vrijwilligers waren present. U hóórt bij De Boerderij. Door uw toegewijde inzet verdíént u het om een keer in het zonnetje te worden gezet. Dat vinden het bestuur, de directie en veel collega-vrijwilligers van dit cultuurpodium. En zie, vandaag zijn de schijnwerpers daarom ook op ú gericht.

Dat is omdat ik u met veel plezier kan zeggen dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd om u te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Ik feliciteer u met deze Koninklijke onderscheiding die ik u graag wil uitreiken.

Mijnheer Nieuwlaat, bij het doornemen van uw indrukwekkende staat van dienst wordt meteen een aantal zaken duidelijk. U bent een verenigingsman in hart en nieren.

En we mogen ook ú gerust een vrijwilliger noemen die van wanten weet. Al vanaf 1970 steekt u, soms letterlijk, soms figuurlijk, de handen uit de mouwen. Dat begon indertijd bij de Haagse voetbalclub DUNO waar u als voetballer van pas een jaar of zeventien allerlei bestuurlijke taken voor uw rekening ging nemen. Van 1970 tot 1985 was u voorzitter/secretaris van de Jeugd en daarna voorzitter van de afdeling Zondagvoetbal. U bent ook bestuurslid geweest van de afdeling Onderhoud van Tennisvereniging Rijswijk, voordat u in het jaar 2000 in onze stad aan de weg ging timmeren. Tot in het voorjaar van 2005 trad u op als voorzitter van buurtvereniging Seghwaert op Dreef. Onder meer was u volop betrokken bij de totstandkoming van de nieuwe, multifunctionele ruimte.

Ook maakte u serieus werk van de naleving van de ARBO-regels, het opstellen van een ontruimingsplan en het in acht nemen van de horecavoorschriften in het kader van de zogeheten Sociale Hygiëne. Niet alleen ontving de buurtvereniging hiervoor in 2003 de Vrijwilligersprijs, ook mocht u in 2004 de VIP Award van de gemeente in ontvangst nemen. Dat wil wel wat zeggen. Het zal dan ook niet voor niets zijn geweest dat de gemeente u in 2006 vroeg om adviseur te zijn bij de plannen voor een groot multicultureel centrum in Oosterheem. Een jaar later trad u toe tot het interim-bestuur van wijkvereniging ’t Prisma in Rokkeveen. Daar liep het niet lekker. U ging helpen met het zoeken van een oplossing. Intussen was u van 2006 tot 2010 gemeenteraadslid voor de Lijst Hilbrand Nawijn. Met al uw kennis zette u zich vanaf 2013 ook in voor de cliëntenraad van zowel zorginstelling ’t Seghe Waert, als de verpleeghuizen Magnolia en Monteverdi. Dat was enkele jaren geleden.

Intussen ging het niet goed met het u zo dierbare Seghwaert op Dreef. In 2016 trad u daarom toe tot het crisisteam en werd u voorzitter van het interim-team dat de dreigende teloorgang van de vereniging wilde stoppen. Dat lukte. Er is een nieuw bestuur gekomen, waarna u de rol van adviseur bent gaan vervullen. Het is al met al een rijkgeschakeerde staat van dienst met veel vrijwillige functies, waarbij u het dragen van grote verantwoordelijkheden niet uit de weg bent gegaan. Dat is niet onopgemerkt gebleven. Ook in uw geval is het mij daarom een eer en een genoegen te kunnen zeggen dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd om u te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Van harte gefeliciteerd met deze Koninklijke onderscheiding!

Mijnheer Smit, vrijwilligers vormen de kurk waar sportclubs op drijven. We kunnen ook úw indrukwekkende staat van dienst erbij nemen om te zien dat dit zo klaar is als een klontje. Al meer dan vijfendertig jaar kan atletiek- en recreatievereniging Ilion – deze kwam zojuist al voorbij – op uw inzet rekenen. Wat doet u eigenlijk níét, vroeg ik me af bij het doornemen van uw activiteiten. U treedt op als jurylid, wedstrijdleider, scheidsrechter en starter. Maar ook bent u van 2001 tot 2008 de voorzitter van de vereniging geweest. Zes jaar lang behoorde u bovendien tot de organisatoren van de Zoetermeerse Stadshartloop. Bij de Scholenolympiade voor Zoetermeerse basisscholen bent u eveneens volop betrokken geweest. Van 2010 tot 2017 maakte u ook nog eens deel uit van de Unieraad – dat is de ledenraad – van de Koninklijke Nederlandse Atletiekunie. U vindt het belangrijk dat sporters gebruik kunnen maken van goede, professionele faciliteiten. Het draagt bij aan het plezier én aan de prestaties.

Daarom zat u indertijd in de commissie die werk maakte van de bouw – in de jaren tachtig – van de eerste indoorhal. Met evenveel enthousiasme zette u zich in voor de aanleg van de kunststofbaan. Enkele jaren geleden gingen opnieuw de schouders eronder. Met een aantal andere vrijwilligers kreeg u voor elkaar dat de trainingshal een grondige renovatie kon ondergaan. U trad op als voorzitter van de bouwcommissie. Wat jullie voor elkaar kregen, is werkelijk ongelooflijk. In januari vorig jaar was de opening, tijdens de zesde editie van het jaarlijkse indoor Polsstokgala. Het is prachtig geworden. Natuurlijk is het belangrijk dat de hal wordt onderhouden. En ook híér draagt u uw steentje aan bij. En ook al heeft het niets met atletiek te maken, toch wil ik ook noemen dat u vrijwilligerswerk doet op basisschool De Oostwijzer.

U bent de opa van twee leerlingen. Elke dinsdag bent u van de partij om een aantal kinderen van de bovenbouw computerles te geven. Ze vinden dat geweldig. En dat… …dat geldt volgens mij ook voor u. U begrijpt wat mij nu te doen staat. Maar niet nadat ik ook u heb gezegd dat het mij een eer en een genoegen is bekend te maken dat ook u bent benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Ik feliciteer u met deze onderscheiding die ik u nu graag wil uitreiken.

Mijnheer Teer, dan kom ik bij u. Zoals meneer Smit de man is van Ilion en meneer Jacobs als Road Runner bekend staat, zo draagt u de Mixed Hockey Club Zoetermeer een zeer warm hart toe. Vijftien jaar lang bent u bij deze vereniging volop actief geweest. Dit begon in 2002 als trainer en coach van jeugdteams. Onder meer het team van een van uw dochters nam u daarna onder uw hoede. En van het één kwam het ander, zo gaat dat vaak bij vrijwilligerswerk. Dus toen de club bleef groeien en er zelfs wachtlijsten waren ontstaan, ging u in 2006 meedenken over de uitbreiding van de velden. Als projectleider van een speciaal in het leven geroepen commissie werkte u volop samen met de gemeente en zijn diverse scenario’s onderzocht. In diezelfde periode trad u toe tot de Jongste Jeugd-commissie. Deze richt zich op alle zaken die te maken hebben met de trainingen en de competitie van de leden tot circa tien jaar.

Hierbij gaat het om, let wel, ongeveer een derde deel van het totale ledenbestand. Van 2010 tot 2017 was u de voorzitter en kwamen alle lijntjes bij elkaar. Toen de uitbreiding van de veldcapaciteit bijvoorbeeld een feit was, klom het ledenaantal van duizend naar liefst vijftienhonderd. Ook de G-hockeyers, dat zijn de spelers met een beperking, wisten zich altijd verzekerd van uw warme steun. Tijdens uw voorzitterschap is ook een prachtig, nieuw clubhuis gebouwd. Zelfs mocht de club twee maal als gastheer optreden bij de oefeninterlands van ons nationale team tegen Pakistan en België. De modernisering en professionalisering hebben ongetwijfeld ook bijgedragen aan de spelprestaties. Want de Heren 1 en de Dames 1 promoveerden in 2012, respectievelijk 2016 naar de eerste klasse. Ook was u volop betrokken bij de komst, voor het zaalhockey, van een zogeheten opblaashal op het clubcomplex in het Van Tuyllpark.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Natuurlijk, u deed het allemaal niet in uw eentje, maar met heel veel andere vrijwilligers. Maar u toonde wel een enorme inzet, toewijding en gedrevenheid – ook áchter de schermen. Wie u kent, zal dit niet verbazen. Want diezelfde toewijding legt u al sinds 1997 aan de dag als verzorger en mantelzorger van een aantal mensen die u zeer dierbaar zijn. Ja, ook u heeft het hart op de goede plaats. En ook u kan ik zeggen dat het mij een eer en een genoegen is te vertellen dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd u te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Ik feliciteer u met deze onderscheiding die ik u graag wil uitreiken.

Mevrouw Vijverberg-Kalkema, als er íémand is die weet hoe rijk en levendig de historie van onze stad is, dan bent u het wel. Met name over de personen die in Zoetermeer en het vroegere Seghwaert hebben gewoond en gewerkt, kunt u veel, heel veel vertellen. Dat hebben we te danken aan het vrijwilligerswerk dat u al zo’n dertig jaar met enorm veel enthousiasme voor uw rekening neemt voor de Genealogische Werkgroep Zoetermeer. Deze werkgroep richt zich op de gegevens van personen en families, en maakt deel uit van het Historisch Genootschap Oud Soetermeer. Dat uitpluizen, opzoeken, ontcijferen en verzamelen van informatie is uw lust en uw leven. Al als kind toonde u zich geïnteresseerd in de familiegeschiedenis van uw ouders en voorouders. Natuurlijk wilde u daar het fijne van weten, zoals u zich later ook verdiepte in de achtergronden van uw echtgenoot. Nadat u met hem naar Zoetermeer was verhuisd, informeerde u bij ‘ons’ historisch genootschap naar het bestaan van een afdeling genealogie.

‘Nee, daar doen wij niet aan,’ kreeg u, zo heb ik begrepen, als reactie. ‘Het is niet nodig en er is toch geen belangstelling voor.’ Maar het kan verkeren. Want later is die interesse alsnog ontstaan, werd de Genealogische Werkgroep opgericht en sloot u zich natuurlijk meteen aan. Wat een geluk! Want sindsdien zijn bergen werk verzet en is een prachtige collectie opgebouwd. Omdat het Algemeen Rijksarchief in Den Haag de registers van de burgerlijke stand bewaarde, toog u daar elke zaterdagochtend naartoe. Met een aantal anderen schreef u de gegevens over en voerde u ze daarna in een computerprogramma in. Later gebeurde hetzelfde met de doop-, trouw- en overlijdensregisters van de Nicolaasparochie. Als kenner raakte u ook betrokken bij de ontwikkeling van nieuwe software. Zoals u eveneens een hoofdrol vervulde bij de latere vervanging van deze programmatuur.

‘Thans beschikt het Historisch Genootschap Oud Soetermeer over een bestand van ruim 230.000 personen, die allen door noeste arbeid van Marjolijne in de computer zijn ingevoerd,’ las ik in een toelichting die het genootschap over uw vrijwilligerswerk heeft geschreven. Nog dagelijks bent u in de weer met aanvullingen en wijzigingen.

Bovendien staat u bekend als vraagbaak en vertelt u anderen hoe ze zelf hun stamboom kunnen uitzoeken. Mede dankzij u ligt onze historie niet te verstoffen.

In plaats daarvan is deze toegankelijk geworden voor onderzoekers en andere geïnteresseerden.

Het is monnikenwerk geweest, maar u deed – en doet – het graag en met een grote nauwgezetheid. Er is grote waardering voor. Met veel genoegen en gevoelens van grote eer kan ik ook u daarom zeggen dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd om u te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Ik feliciteer u van harte met deze Koninklijke onderscheiding die ik u nu graag wil uitreiken.

Mijnheer Wenning, de omschrijving ‘een verenigingsman in hart en nieren’ gebruikte ik al eerder. Het lijkt me dat deze ook op u van toepassing is. Als u het ergens naar uw zin heeft, gáát u ervoor. Dit laat u al twintig jaar zien in het vrijwilligerswerk dat u voor uw rekening neemt. Van 1998 tot 2015 zette u zich in voor tafeltennisvereniging Buytenrode. U vervulde de rol van wedstrijdsecretaris en u schreef allerlei artikelen en verslagen voor uw clubgenoten. De club is onderdeel van de buurtvereniging Buytenrode en ook daar weet, schat ik zo in, iedereen wie Wim Wenning is. Want al bijna zes jaar treedt u op als de penningmeester. Het brengt een hoop werk met zich mee dat u allemaal in uw vrijetijd in orde maakt. Van het verzorgen van de financiële administratie en het aanvragen van subsidie, tot het versturen van rekeningen en het innen van de contributie – het hoort er allemaal bij. Als bestuurslid voert u ook overleg met andere partijen.

En tegelijkertijd behoort u tot de organisatoren van de klaverjasdrives en bent u, zoals dat wordt genoemd, de ‘omroeper van dienst’ tijdens de maandelijkse bingo’s. U helpt ook volop bij het jaarlijkse december-etentje voor wijkbewoners die wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Natuurlijk nodigt u ze meteen uit om mee te doen aan de bingo die dan eveneens op het programma staat. Ook daar maakt u dan een feestje van. Vijf jaar lang bent u ook gastheer geweest in het familieverblijf van het Lange Land Ziekenhuis. En net als bij buurtvereniging Buytenrode waakt u sinds 2016 ook over de financiën voor de Vrienden van Buytenwegh. Dit is een samenwerking van twaalf partijen uit de wijk die tezamen allerlei leuke activiteiten organiseren. De winkeliersvereniging Buytenwegh is één van de partners en ook voor deze organisatie treedt u op als penningmeester. Als ik dit zo op een rijtje zet, kunt u zo ongeveer als dé boekhouder en dé schatbewaarder van Buytenwegh worden beschouwd.

Het geeft in elk geval aan hóé actief u bent. Om die reden kan ik wederom de volgende, inmiddels vertrouwde zin uitspreken: meneer Wenning, het is mij een eer en een genoegen te kunnen zeggen dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd om u te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Ik feliciteer u met deze onderscheiding die ik u nu graag wil uitreiken.

Mijnheer Wigman, dan kom ik tenslotte bij u. Last but not least, wil ik hierbij zeggen. Want ook uw staat van dienst is lang, heel gevarieerd en zeer indrukwekkend. Als ik bij álle functies wat uitgebreider zou stilstaan, dan lopen we het risico dat we hier morgen nog zitten en zelfs het traditionele Koningsontbijt mislopen. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Wat vaststaat, is dat u niet alleen een bestuurder in hart en nieren bent, maar dat u al uw kennis en ervaring ook graag inzet om anderen van dienst te zijn. Ruim vijfendertig jaar geleden vervulde u diverse functies voor de Nederlandse Ski Vereniging. En vanaf 1989 trad u twaalf jaar op als voorzitter van de stichting Kinderdagverblijf Bambi, de latere stichting Zoetermeerse Kinderopvang. Met succes maakte u werk van een complexe fusie tussen de kinderdagopvang, de gastouderopvang en de peuterspeelzalen. U deed het allemaal naast uw drukke baan als directeur van een zelfstandig bestuursorgaan in het wegvervoer.

Onder meer heeft dit werk ertoe geleid dat u vanaf 2006 volop actief bent geweest binnen de stichting Nationale en Internationale Wegvervoer Organisatie. Zo was u lid van zowel de Financiële Commissie als de Raad van Beheer. De laatste tien jaar bent u zich vooral gaan richten op organisaties die op sociaal en maatschappelijk gebied aan de weg timmeren. Van 2009 tot 2014 was u bijvoorbeeld voorzitter van de afdeling Zoetermeer van Humanitas. Deze maakte een turbulente periode door, maar mede met uw hulp lukte het de vereniging weer op de rit te krijgen.

Humanitas helpt mensen met het op orde brengen van hun financiën en hun administratie, wil eenzaamheid tegengaan en biedt met name jonge gezinnen ondersteuning op het gebied van opvoeden. Los hiervan treedt u sinds 2011 op als adviseur en teamleider bij de Sesam Academie. Dit is een landelijk vrijwilligersinitiatief dat maatschappelijke organisaties helpt op het gebied van bestuurlijke vraagstukken.

U begeleidde en ondersteunde inmiddels tientallen stichtingen en verenigingen die op de meest uiteenlopende gebieden actief zijn: van cultuur en zorg, tot aan de hulp aan kinderen en jongeren. Een kritische houding schuwt u niet. Wie er een potje van maakt, krijgt dat beslist van u te horen. De Sesam Academie noemt u een juridisch specialist en een ‘mensen-mens’ met wie je ook kunt, en ik citeer, ‘klankborden’ en een praatje kunt maken als, en ik citeer opnieuw, ‘het even moeilijk is’. Ook anderen plukten hier de vruchten van. Niet onvermeld mag dan ook blijven dat u een aantal jaren geleden met anderen tot de oprichting besloot van de stichting Urgente Noden Zoetermeer. U treedt op als voorzitter. En u bent het boegbeeld van deze organisatie die mensen helpt die gebukt gaan onder schuldenlasten of anderszins in een moeilijke situatie verkeren.

Het doel is dat ze, bijvoorbeeld via hulp van het mede door u geïnitieerde Sociaal Leenfonds, weer zicht krijgen op een toekomst. U bent gedreven en enthousiast. Een van uw medebestuursleden noemt u een, en ik citeer, ‘inspirerende kracht die zich met heel zijn ziel en zaligheid inzet voor onze medestadsbewoners die door omstandigheden in de problemen zijn gekomen’. Het zijn woorden die getuigen van een grote waardering. En die verdient u ook. En hoe! Want het is mij een eer en een genoegen om te kunnen zeggen dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd u te benoemen tot…

…Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Ik feliciteer u van harte met deze Koninklijke onderscheiding die ik u graag wil uitreiken.

Zo. Met de woorden dat dit een dag vol verrassingen is, heb ik volgens mij niets te veel gezegd. Kijk, wat een indrukwekkend gezicht: veertien kersvers gedecoreerde stadsgenoten. Allen hebben zich geheel belangeloos op heel betekenisvolle manieren onderscheiden. Het zijn kanjers die u zo kunt feliciteren. Maar eerst wil ik u zeggen dat ik nóg een verrassing heb. Een hele bescheiden, dit keer. En alléén bedoeld voor hen die een Koninklijke onderscheiding hebben ontvangen. Ik wil ze vragen om nog heel even te blijven zitten. Er wordt namelijk nog een groepsfoto van u gemaakt. Alle anderen nodig ik uit om alvast naar de foyer te gaan. Maakt u zich geen zorgen. Wij komen zo. En voor nu wens ik u alvast een hele mooie en gezellige Koningsdag. Dank u wel.